Dag 12 t/m 17


Pfoe....dat is alweer een tijd geleden dat we weer wat hebben geupdate. Dit allemaal i.v.m geen internet. Ook telefonisch contact is zo goed als onmogelijk. Dus voor de ongeruste mensen, we zijn nog helemaal oke!. Ik zal niet alles tot in de details kunnen uitleggen van de afgelopen dagen, want dan ben ik nog wel eventjes bezig. Maargoed we beginnen met donderdag de 12de dag voor ons. Deze dag begint voor ons in Laayoune en laat ons leiden richting Dakhla. De reis was ongeveer 350km lang. Hier hebben we overnacht op een camping aan het water net iets buiten de stad. Vanaf hier hadden we eindelijk echt lekker weer, zo'n rond de 25 a 30 graden. Ideaal, want Dag 13 was onze rustdag en die is dus ook nog op deze camping. Dit was voor ons een lekkere luierdag, we hebben de auto opgeruimd, luchtfilter vervangen en de kleren gewassen. Met het handje uiteraard. de rest van de dag liggen bakken op het strand en een beetje gezwommen. Henkie was lekker een paar uurtjes aan het vissen en had zelfs nog iets gevangen ook.

De ochtend van Dag 14 zou heel vroeg gaan worden, omdat we naar de Marokaanse/Mauretaanse grens zouden gaan. De wekker ging om precies te zijn om half 5! de tent en alle rotzooi eromheen moest weer worden ingepakt en om 6 uur vertrok onze groep richting de Marokaanse grens. Was een lange rit van 500km op een lange saaie weg door de Sahara. Omdat Marokko en Mauretanie niet zulke goede buurvrienden van elkaar zijn zit er een stuk "niemandsland" tussen. Hield dus in dat na ongeveer 2 uur wachten, veel papierwerk, de auto door een scan gereden te hebben en Daan een skibril als kadootje moesten afgeven aan een douanemannetje Marokko eindelijk mochten verlaten. Nu kwamen we letterlijk in lap grond wat van niemand is. Er was geen weg, alleen maar een hele grof pad vol met dikke stenen en langs de weg stonden tientallen autowrakken tot op de laatste bout en moer gestript. Na 20 minuutjes stapvoets doorhobbelen kwamen we voor de grens van Mauretanie. Hier moesten we ongeveer een uurtje wachten op een plein voordat het papierwerk in orde was. Als volgt mochten we doorrijden naar de politie die er direct achteraan kwam. Ook hier waren we een uur kwijt voor nog meer krabbeltjes op papier. Als laatst nog een kleine post waar we de autogegevens moesten invullen en een verzekering voor Mauretanie kregen. Eindelijk waren we binnen dachten we, alleen moesten we nog wachten op de resterende auto's die nog steeds stilstonden voor de Marokaanse grens! we moesten wachten omdat we in konvooi naar het Kamp zouden rijden. Na 6 uur(!) wachten en niks gedaan te hebben konden we rond 9 uur doorrijden naar het kamp. Hier was gezorgd voor beveiliging werd ons verteld. Iets wat we niet verwachten was dat er maarliefst 7 legerjeeps met ieder 4 man, uitgerust met machinegeweer om ons kamp heen stonden. Allemaal voor ons. We voelde ons nu best wel speciaal eigelijk. Op het kamp hebben wij ons tentje opgezet op de binnenplaats en redelijk vroeg op 1 oor gegaan.

Volgende dag, Dag 15 was weer een rustdag. Ditmaal gingen iedereen naar een technische middelbare school in het stadje bij ons kamp. Was heel gezellig! We kregen een rondleiding en hebben een paar leuke foto's gemaakt met de leerlingen. Na dit hadden we toch wel erg veel zin om les te gaan geven in Senegal. S'avonds kregen we op het kamp geit met koeskoes. Was best lekker! later op de avond hadden de locals een feest georganiseerd in een tent speciaal voor ons. Hier werd echte Mauretaanse muziek gemaakt en gezongen. We snapten er niks van, maar het was erg gezellig. Zo gezellig zelfs, dat Niels mee werd gesleurd om mee te gaan dansen.

Dag 16. Van het kampement net iets over de grens van Mauretanie naar hoofdstad, Nouakshot. een rit van 500km. En nu begon het echt warm te worden. In de Sahara was de temperatuur 40 graden Celcius! Omdat we i.v.m gijzelingen door terroristen niet door het zand van de Sahara reden, reden we over de weg met politie-escorte. 2 keer pech gehad onderweg. Een Nissan Patrol kreeg een lekke band en de Jeep Cherokee kreeg problemen met de brandstofpomp in de benzinetank. Dit kon niet ter plekke worden gemaakt, want we mohten niet langer dan 5 minuten stilstaan van de politie. De jeep moest dus op sleeptouw achter de Landrover van Jan Huizinga. Eenmaal aangekomen in de hoofdstad, gingen we overnachten in een aantal appartementjes. Hier hebben we patat met een halve kip gekregen. een lekkere volle maaltijd. S'avonds nog lekker beetje bijgeklets met iedereen onder het genot van een illegaal biertje. Rond bedtijd was het nog steeds warm, ongeveer 25graden. Het was dus lekker zweten in bed en de muggen waren ook goed aanwezig. Voor Daan werd het iets teveel en besloot om maar in de oude Benz te overnachten. lekker koel en mugvrij.

Dag 17 alweer. En je raad het nooit maar weer een rustdag! iets wat we eigelijk liever allemaal niet hebben, omdat we graag Mauretanie uitwillen. Natuurlijk omdat het niet echt heel veilig is en in onze ogen erg saai is. Maar omdat we net door het zand zijn geweest liepen we voor op schema en moesten wachten op de gids die uit Gambia moet komen die ons de grens overhelpt. Dit was tevens een dag voor de Jeep-jongens om de brandstofpomp te fixen en andere teams ook even hun auto weer konden repareren. Wij hebben lekker weinig gedaan. Alle jerrycan's gevuld en een beetje genikst in het appartementje. Is ook niet echt weer om iets actiefs te doen want het is hier 38 graden in de schaduw. Vanavond staat er ook niet echt iets op de planning. Waarschijnlijk vroeg naar bed en voorbereiden op weer een grensovergang. Ditmaal naar Senegal. Hopelijk verloopt deze iets sneller dan de vorige. We houden jullie op de hoogte. Zodra het kan natuurlijk.

Woensdag 17 Februari

Woensdag 17 februari.


Vandaag werden we wakker in ons natgeregende tentje. Jammer, want je zou toch verwachten dat het lekker weer zou zijn in de Westelijke Sahara waar we ons ondertussen al bevinden. Gelukkig brak wat later de zon door en konden we onze spullen nog even laten drogen in de zon. Op het strand vonden we nog een dode vis aan, laat ik niet overdrijven, 1,5 meter zekerweten. zo zie je nog eens wat! We vertrokken rond een uur of 11 richting Laayoun, de plaats van onze bestemming van gister eigenlijk. Dit is zo'n 300 km vanaf de camping in El Ouatia waar we deze nacht verbleven.

De weg die we moesten afleggen liep grotendeels langs de kust. We stopten onderweg bij een klif. Dit leverde mooie plaatjes op.

Onderweg kwamen we hele kuddes dromedarissen tegen, niet ver van de weg. Mooi om die beesten tegen te komen in de natuur. We stonden helemaal gek op te kijken toen we een niet al te grote pick-up voorbij zagen rijden, met een dromedaris achterin. Ik vraag me af, hoe krijg je een dromedaris zo ver om 'm achterin een pick-up te laten zitten!

We zitten in de Westelijke Sahara en best wel vaak kom je dan controleposten tegen die dan je paspoort willen contoleren. Gelukkig zijn we hier goed op voorbereid en hebben we A-4tjes laten kopiëren met o.a. paspoort en voertuiggegevens. Als we deze zouden afgeven zouden we er door mogen. Ook vandaag zijn we 3 van deze controleposten gepasseerd. Nou vinden we dat niet zo erg natuurlijk maar belachelijk was dat tussen de laatste 2 controleposten, jawel, 100 meter tussenzat, en de laatste wilde nog geld ook. De bromsnorren wilde eigenlijk dat we al onze spullen aan hen zouden laten zien. En aangezien het best hard regende, hadden we daar niet zoveel zin in. Onze 2 leraren, het AA-team, lieten ons niet in de regen staan en konden oom agent omkopen met €10,- We mochten allen door rijden.

Nog even snel getankt, de diesel was maar 50 cent per liter, geen geld dus. Al gauw kwamen we aan in het stadje Laayoun. Hier zochten we een goedkoop hotelletje op omdat het wederom hard regende. Morgen zullen we volgens de planning, 500 km. gaan afleggen. Het zal dus weer een lange dag worden.

Dinsdag 16 Februari

Vandaag is het dinsdag 16 februari. Het was best vroeg vanochtend, 6 uur uit bed om te ontbijten en rond kwart over 7 vertrokken we uit het toeristenstadje Agadir. Volgens de planning zouden we vandaag 700 km moeten afleggen en onze bestemming voor vandaag is Laayoun.


Het eerste stuk ging door hoge bergen. Door de mist en de regen werd ons zicht erg belemmerd. Gevaarlijk om in deze weersomstandigheden in te halen. We zaten een hele tijd achter aan zwaarbeladen vrachtwagen die omhoog net zo hard ging dan naar beneden, niet harder dan 10 km/h. Hierdoor raakten we de groep kwijt en reden we nog maar met 3 auto's i.p.v. 9. We zagen af en toe zeer gevaarlijke inhaalmanouvres wat al die tijd maar net goed ging. Gelukkig kwamen we wat later de rest van de groep tegen.

We moesten stoppen bij een tankstation langs de weg omdat de Ssang-Young was warmgelopen. Oorzaak: te weinig koelvloeistof. Niet veel verder, nog steeds in de bergen, zagen we mensen langs de kant van de weg zwaaien. Al gauw zagen we wat er gaande was, een witte Megane werd door een vrachtwagen van de weg gereden en sloeg over de kop. Bizar om te zien! De Daihatsu Rocky, één van ons, heeft de megane uiteindelijk uit de blubber getrokken. De Spanjaarden waren erg blij dat we gestopt waren. Gelukkig mankeerde ze niks.

We zijn uiteindelijk de grens tussen Marokko en de Westelijke Sahara overgestoken. We merkten op dat de omgeving om ons heen er steeds kaler uit ging zien. Het begon steeds meer te lijken op een Sahara. Toen we ook nog eens een groep dromedarissen tegen kwamen was het plaatje helemaal compleet. Na erg veel vertraging dus kwamen we aan in het plaatsje El Ouatia, een mooi plekje langs de kust. Op een camping sloegen we onze tent op en kookte we ons potje. We aten Ham Tonight in plaats van Chicken Tonight.

Laayoun niet gehaald. Morgen weer een dag!

Maandag 15 februari

Vandaag onze rustdag, hebben we wel verdiend vind ik zelf! We verblijven nog steeds in een goedkoop hotel in de grote toeristenstad Agidir. We konden vandaag niet al te lang uitslapen, anders zouden we ons gratis ontbijt mislopen. Na lekker te hebben gegeten zijn we de stad in gegaan. Bizar om mee te maken door hoeveel mensen je word aangesproken/lastiggevallen, dan proberen ze je weer hasj te verkopen of staat er iemand je schoenen te poetsen zonder daarom gevraagd te hebben. Niet echt prettig. We brachten deze dag door in de stad en deden wat inkopen en hebben in de middag bij een arabische mc-donald een mc-arabic gegeten. We zijn ook nog even langs de kust gelopen.
De dag verliep rustig en we vermaakte ons met de poule tafel in het hotel. Morgen zullen we de afstand van 700 km afleggen. 6 uur s'ochents vertrekken. Vroeg naar bed dus!

Zondag 14 Februari.

Op naar Agadir.

Zondag ochtend niet echt heel vroeg vertrokken uit Marrakech. De planning was om weg te gaan rond 11 uur. Alleen waar we ontbeten in de stad waren ze niet zo snel en reden pas weg om 12uur. Niks aan te doen, maar wel lekker gegeten voor weinig. De trip voor vandaag is naar Agadir. Iets waar we lekker naar uitkeken want dit is DE toeristische stad van Marokko. En ook nog eens aan de kust verwachten we om lekker te kunnen zwemmen. Van Marrakech naar Agadir is zo'n 250km en leid ons voor een groot deel door de Atlas bergen. Deze dag staat voor ons bij als een goede pech dag. Nielsje reed in de middag, en wilde bij het uitrijden van een dorpje eventjes aansluiten bij de rest van de groep en zag de "bromsnorren" met een lasergun over het hoofd. We werden staande gehouden met een snelheid van 79 waar je 60 mocht. Niels moest ter plekken 400 Dirham (40 euro) afrekenen. Eigenlijk een koopje vergeleken met Nederland. Nog geprobeerd af te dingen, maar daar trapte ze niet in. Dat was voor ons pechgeval nummer 1. later die dag gingen er een aantal auto's tanken. Eenmaal achter de Landrover geparkeerd te staan, reed deze naar achter en onze linkerkoplamp kapot. Gelukkig niet het glas eruit, maar wel helemaal naar achteren geschoven. Jammer hoor. Pechgeval nummer 2. Zo'n 60km voor Agadir in de gebergte, kreeg de Nissan een lekke band en moest ter plaatse vervangen worden. Ook kwamen we een van de weg afgereden vrachtwagen tegen, bizar om te zien. Nog meer oponthoud. uiteindelijk hebben we Agadir gehaald en kwamen we er rond half 8 aan. Weer in een hotel, en nog eens een mooie ook! Stukken beter dan in Marrakech. We hebben gegeten in het hotel. Morgen een rustdag. Mag ook wel na een dikke lange week sturen

en na bijna 4000 km.

Zaterdag 13 Februari

Naar Marrakech.

Vanochtend vertrokken vanuit Fez rond 9 uur. Was een redelijke lange rit van 450km. we hebben een aantal kilometers door arme dorpjes gereden waar er behoorlijk veel modder lag. Hier zag je enorm veel armoe. Overal was het smerig en nergens fatsoenlijke wegen. Niet dat we dat verwacht hadden, maar er moest goed opgelet worden om de flinke kuilen te ontwijken. Als je even niet goed oplet rijd je een band kapot of misschien nog wel erger. De reis ging eerst wel lekker tot dat we op een gegeven moment in een dorpje in konvooi reden. De Isuzu Trooper moest uitwijken en remmen voor een kuil en de Nissan Patrol die er achter reed moest ook in de remmen en verloor z'n remdruk. Gevolg dat de Patrol met Bullbar en al achterop de Isuzu reed. De achterklep van de Trooper zat goed in elkaar en kon ook niet meer open. De bullbar van de Nissan was tegen de motorkap aangevouwen. Gelukkig konden beide auto's nog doorrijden. Eenmaal in Marrakech aangekomen was het al 21:30. Het was pikkedonker en echt enorm druk! We dachten dat het druk in Fez was, maar dit sloeg echt alles. We hebben nog nooit zo brutaal moeten rijden. Je kwam letterlijk ogen te kort. Het was zo druk dat we met onze konvooi flink wat straten blokkeerde. Ook was het erg moeilijk om in deze drukte nog een hotel te vinden, en om onze 9 auto's ergens te kunnen parkeren. Na een aantal straatjes hadden we een goedkoop hotel gevonden. En dan ook echt GOEDKOOP. 160 Dirham voor een 3 persoonkamer. dat is omgerekend 16 euro. Dit was het vreselijkste hotel waar we tot zover in geslapen hebben. De bedden waren zo hard als beton. Er waren 2 wc's en 2 douches verdeeld over 1 hele etage. Onze auto's stonden in een klein vies straatje. Een straat waar je je fiets nog niet eens wilt parkeren. We hadden een Mannetje ingehuurd om onze auto's de gehele nacht te bewaken voor een paar Dirhams. Eenmaal alles op z'n plek stond en de tassen op de kamers stonden, gingen we de stad in. We besloten om te eten op een marktplein. Toen we tussen de kraampjes liepen werd er aan alle kanten aan je getrokken. En dan ook echt getrokken. Iedereen wilde je aan zijn tafel hebben. alledrie werden we vastgehouden en meegesleurd. Ze lieten ook echt niet meer los! heel opdringerig zijn ze en komen ook agressief over. Uiteindelijk toch nog daar gegeten. Maar we mochten niet meer weg van de eigenaar. Want een volle tafel zag er natuurlijk goed uit voor de voorbij lopende mensen. Na aandringen en gewoon bijna weglopen, kwamen ze toch nog met de rekening. die uiteraard voor geen meter klopte. Je moet serieus overal op letten. Die avond zijn we nog wat gaan drinken op een mooi dakterrasje die uitkeek over de stad. Helaas geen bier, want daar is best moeilijk aan te komen in een islamitisch land. Daarna naar onze "Cel" gegaan en op onze hunnebedden in slaap gevallen.