The Three Musketeers goes for Africa

Dag 12 t/m 17


Pfoe....dat is alweer een tijd geleden dat we weer wat hebben geupdate. Dit allemaal i.v.m geen internet. Ook telefonisch contact is zo goed als onmogelijk. Dus voor de ongeruste mensen, we zijn nog helemaal oke!. Ik zal niet alles tot in de details kunnen uitleggen van de afgelopen dagen, want dan ben ik nog wel eventjes bezig. Maargoed we beginnen met donderdag de 12de dag voor ons. Deze dag begint voor ons in Laayoune en laat ons leiden richting Dakhla. De reis was ongeveer 350km lang. Hier hebben we overnacht op een camping aan het water net iets buiten de stad. Vanaf hier hadden we eindelijk echt lekker weer, zo'n rond de 25 a 30 graden. Ideaal, want Dag 13 was onze rustdag en die is dus ook nog op deze camping. Dit was voor ons een lekkere luierdag, we hebben de auto opgeruimd, luchtfilter vervangen en de kleren gewassen. Met het handje uiteraard. de rest van de dag liggen bakken op het strand en een beetje gezwommen. Henkie was lekker een paar uurtjes aan het vissen en had zelfs nog iets gevangen ook.

De ochtend van Dag 14 zou heel vroeg gaan worden, omdat we naar de Marokaanse/Mauretaanse grens zouden gaan. De wekker ging om precies te zijn om half 5! de tent en alle rotzooi eromheen moest weer worden ingepakt en om 6 uur vertrok onze groep richting de Marokaanse grens. Was een lange rit van 500km op een lange saaie weg door de Sahara. Omdat Marokko en Mauretanie niet zulke goede buurvrienden van elkaar zijn zit er een stuk "niemandsland" tussen. Hield dus in dat na ongeveer 2 uur wachten, veel papierwerk, de auto door een scan gereden te hebben en Daan een skibril als kadootje moesten afgeven aan een douanemannetje Marokko eindelijk mochten verlaten. Nu kwamen we letterlijk in lap grond wat van niemand is. Er was geen weg, alleen maar een hele grof pad vol met dikke stenen en langs de weg stonden tientallen autowrakken tot op de laatste bout en moer gestript. Na 20 minuutjes stapvoets doorhobbelen kwamen we voor de grens van Mauretanie. Hier moesten we ongeveer een uurtje wachten op een plein voordat het papierwerk in orde was. Als volgt mochten we doorrijden naar de politie die er direct achteraan kwam. Ook hier waren we een uur kwijt voor nog meer krabbeltjes op papier. Als laatst nog een kleine post waar we de autogegevens moesten invullen en een verzekering voor Mauretanie kregen. Eindelijk waren we binnen dachten we, alleen moesten we nog wachten op de resterende auto's die nog steeds stilstonden voor de Marokaanse grens! we moesten wachten omdat we in konvooi naar het Kamp zouden rijden. Na 6 uur(!) wachten en niks gedaan te hebben konden we rond 9 uur doorrijden naar het kamp. Hier was gezorgd voor beveiliging werd ons verteld. Iets wat we niet verwachten was dat er maarliefst 7 legerjeeps met ieder 4 man, uitgerust met machinegeweer om ons kamp heen stonden. Allemaal voor ons. We voelde ons nu best wel speciaal eigelijk. Op het kamp hebben wij ons tentje opgezet op de binnenplaats en redelijk vroeg op 1 oor gegaan.

Volgende dag, Dag 15 was weer een rustdag. Ditmaal gingen iedereen naar een technische middelbare school in het stadje bij ons kamp. Was heel gezellig! We kregen een rondleiding en hebben een paar leuke foto's gemaakt met de leerlingen. Na dit hadden we toch wel erg veel zin om les te gaan geven in Senegal. S'avonds kregen we op het kamp geit met koeskoes. Was best lekker! later op de avond hadden de locals een feest georganiseerd in een tent speciaal voor ons. Hier werd echte Mauretaanse muziek gemaakt en gezongen. We snapten er niks van, maar het was erg gezellig. Zo gezellig zelfs, dat Niels mee werd gesleurd om mee te gaan dansen.

Dag 16. Van het kampement net iets over de grens van Mauretanie naar hoofdstad, Nouakshot. een rit van 500km. En nu begon het echt warm te worden. In de Sahara was de temperatuur 40 graden Celcius! Omdat we i.v.m gijzelingen door terroristen niet door het zand van de Sahara reden, reden we over de weg met politie-escorte. 2 keer pech gehad onderweg. Een Nissan Patrol kreeg een lekke band en de Jeep Cherokee kreeg problemen met de brandstofpomp in de benzinetank. Dit kon niet ter plekke worden gemaakt, want we mohten niet langer dan 5 minuten stilstaan van de politie. De jeep moest dus op sleeptouw achter de Landrover van Jan Huizinga. Eenmaal aangekomen in de hoofdstad, gingen we overnachten in een aantal appartementjes. Hier hebben we patat met een halve kip gekregen. een lekkere volle maaltijd. S'avonds nog lekker beetje bijgeklets met iedereen onder het genot van een illegaal biertje. Rond bedtijd was het nog steeds warm, ongeveer 25graden. Het was dus lekker zweten in bed en de muggen waren ook goed aanwezig. Voor Daan werd het iets teveel en besloot om maar in de oude Benz te overnachten. lekker koel en mugvrij.

Dag 17 alweer. En je raad het nooit maar weer een rustdag! iets wat we eigelijk liever allemaal niet hebben, omdat we graag Mauretanie uitwillen. Natuurlijk omdat het niet echt heel veilig is en in onze ogen erg saai is. Maar omdat we net door het zand zijn geweest liepen we voor op schema en moesten wachten op de gids die uit Gambia moet komen die ons de grens overhelpt. Dit was tevens een dag voor de Jeep-jongens om de brandstofpomp te fixen en andere teams ook even hun auto weer konden repareren. Wij hebben lekker weinig gedaan. Alle jerrycan's gevuld en een beetje genikst in het appartementje. Is ook niet echt weer om iets actiefs te doen want het is hier 38 graden in de schaduw. Vanavond staat er ook niet echt iets op de planning. Waarschijnlijk vroeg naar bed en voorbereiden op weer een grensovergang. Ditmaal naar Senegal. Hopelijk verloopt deze iets sneller dan de vorige. We houden jullie op de hoogte. Zodra het kan natuurlijk.