dag 18 t/m +- 27

Dag 18 t/m 27 ongeveer?


JA! weer een update, we hebben jullie weer eventjes laten wachten, maar dat houd het wel een beetje spannend nietwaar?

Goed we gaan verder met dag 18. Dit is de dag dat we de Senegalese grens overgaan. Iets wat hopelijk lekker vlot zal gaan. We vertrokken redelijk vroeg uit Mauretanie en reisden via een speciale offroad route richting de grens. DIt eigenlijk allemaal omdat deze grens het makkelijkste is met oversteken en de minste problemen geeft met de sommige corrupte ambtenaren. Was een leuke route om te rijden, veel zand en stof en zo had iedereen toch nog een beetje offroad geweest met hun "Barrels". Eenmaal bij de grens aangekomen duurde het een uur voordat we Mauretanie uitmochten. Na een paar kleine honderd meter en een bruggetje verder waren we bij de Senegalese grens. Dit duurde een heel stuk langer dan geplanned was. De Douane moest al onze gegevens van ieder persoon overnemen in een groot "Sinterklaasboek". Dit duurde dus enorm lang. Ook begonnen ze weer moeilijk te doen over de oranje vrachtwagen die mee is. Over de spullen die erin zitten, of die niet verkocht gaan worden. Zo'n 6 uur later en rond een uurtje of 9 op de klok mochten we dan eindelijk verder rijden. Het was dus weer een soepele grensovergang(kuchkuch). Maargoed niks aan te doen. Wel zijn we weer een mijlpaal verder, we hebben Senegal bereikt! Onze eerste overnachting zou plaatstvinden in de "Zebrabar". Een soort van camping met huisje in de plaats Saint-Louis. Hele mooie omgeving, veel groen en ook weer lekker warm. Hier hebben we met onze hele groep een huisje gehuurd. Eentje voor 4 personen waar we met 14 mensen introkken. Krappe boel, maar wel erg gezellig. Niels werd alleen beetje ziek en bezocht de wc's iets vaker dan normaal. We hebben totaal 4 rustdagen gehouden in de Zebrabar,veel gezwommen en genikst. Hier kregen we echt een heerlijk vakantiegevoel.

4 dagen later zitten we dus op dag 22 van de reis. Al 3 weken zijn we dus aan het rijden, en nog steeds niet op de plaats van bestemming. Om half 6 vertrokken bij de Zebrabar en trokken verder langs de kust richting Popeguine. De reden dat we zo vroeg vertrokken was dat er een speciale feestdag was die dag en er dus file kon onstaan. En die hebben we dus ook meegemaakt. Wie verwacht dat nou? File in Afrika...Eenmaal aangekomen in Popeguine zaten we in een heel mooi hotelletje met zwembad! Hadden we niet echt nodig, want het zat al direct aan de zee. Hier kwamen we rond 1 uur aan en hebben de hele middag weer eens gechilled. Wat een leven he? Die avond hadden we een gezamelijk avondeten in een restaurant met een feestavond er aan vast. Met veel "Jembees " en gedans van de plaatselijke bevolking was het een erg gezellige avond geworden.

De volgende ochtend stond een nieuw land voor ons op de planning. The Gambia! een van de rijkste landen van Afrika, waar ze ook nog eens Engels spreken. De grens overgang ging voor het allereerst heel snel! iets waar we echt van stonden te kijken. het heeft totaal denk ik misschien 2 uur geduurd. Toen stond de boottocht op het menu. De boot die ons naar Banjul brengt. Hier begon het wachten helaas weer. kwamen rond 15:00 uur aan bij de wachtrij voor de boot. We waren pas aan de andere kant van de rivier om 22:00. Weer een hoop uren niks gedaan. En we hadden nog meer geluk, want niet iedereen was in 1 keer de boot overgegaan. Dus aan de overkant hebben we nog 2 uur extra gewacht op de andere teams. Rond 12 uur vertrokken we naar ons verblijfplaats in Tanjeh genaamd "Kairoh Garden". Een eindbestemming van de reis voor vele teams die in Gambia zouden blijven. Nog niet voor ons dus! Ook hier hebben we weer lang gerelaxed. Zo'n 4 dagen hebben we hier gezeten. maar niet alleen gezeten, de containers en vrachtwagen werden leeg gehaald en de diverse scholen in Gambia moesten bezocht worden. Op dit Kampement verbleven ook de meiden die zijn ingevlogen i.p.v de reis met de auto. Leuke tijd gehad hier en de bevolking was ook erg vriendelijk. De volgende trip bestond uit een groep van 9 auto's. Met weer een oversteek, van Gambia naar Senegal. Deze verliep gelukkig wel vlekkeloos en duurde hoogstens een uurtje. Dit keer was onze groep ook anders, omdat er ook andere teams les gaan geven in Senegal. Onze overnachting in Senegal zou in Baila zijn, hier verblijven 2 teams ook de rest van de weken. In Baila zijn we langs de scholen geweest en hebben we de teams voorgesteld aan de directie van de scholen. De leslokalen voor de autotechniek zijn heel erg simpel en hebben veel te weinig materiaal om goed mee te kunnen oefenen. In de praktijk ruimte staat bijvoorbeeld maar 1 auto, een Renault 4, met hele oude techniek en die ook nog eens half uit elkaar valt. Niet echt ideaal.

Na de overnachting in het kampement van Baila was het dan eindelijk onze dag. De dag waar we al sinds dag 1 van het het "Go For Africa" project naar uitkeken. We vertrokken met de zelfde groep die verbleven in Baila naar Ziguinchor, onze echte eindbestemming. We waren alle drie behoorlijk zenuwachtig, want we hadden geen idee wat ons te wachten stond. Hoe de school er uit zou zien, het verblijf van ons, maar natuurlijk ook de stad en de mensen. Een bijzondere dag voor ons. Het was zo'n 60km rijden naar Ziguinchor, niet ver van Baila dus. Ons eerste bezoek zou zijn aan de school. Deze stond net iets buiten de stad. Het is een redelijk grote school en met een best wel grote werkplaats vergelijken met de andere scholen die we gezien hebben. Hier hebben we even met de directeur 'gepraat' en een kleine rondleiding door de school gehad. Ook hebben we de kisten van stichting "Gered Gereedschap" afgegeven, maar nog niet uitgepakt, dit doen we de eerste schooldag pas. Het was al snel duidelijk dat de werkplaats wel een beetje opgeknapt mag worden. Zo is er 1 groot rommelhok die wij proberen om te toveren tot een mooie ruimte voor alle gereedschap en onderdelen. Omdat de leerlingen de eerste week dat wij les moeten gaan geven een toetsweek hebben, gaan wij dus de eerst de praktijkruimte verbouwen met de hulp van de leerlingen. We kijken hier echt naar uit en proberen er een super mooie werkplaats van te maken, iets waar de school straks trots op kan zijn. En wij uiteraard ook. Na de kleine verbouwing gaan wij natuurlijk lesgeven op de school.

We zijn heel erg blij met het kampement waar wij verblijven. Alles ziet er netjes uit en er word goed voor ons gezorgd. Naast het kamp zit een voetbal veld waar iedere dag keihard gevoetbalt word door de jongelui. Ook wij hebben een paar partij'tjes meegedaan met de kinderen. Ze vonden het helemaal geweldig en leerde onze namen al snel. De blote voeten van Henk en Niels zijn echter niet bestemd voor de Afrikaanse grond, en raakte al snel vol met een paar flinke blaren. Daan heeft blijkbaar eelt genoeg en heeft nergens last van.

Tot zover even deze update. We proberen vanaf nu elke week te updaten. een soort week-overzicht. uiteraard weer met een hoop leuke foto's. Tot de volgende keer!